XIX. mendeko fabrika. XXI. mendeko museoa

Erakusketa iraunkorrak eta ikus-entzunezkoak enpresaren inguruko bizitzako irudi, makina, material eta lekukotza zaharrak eskaintzen dituzte. Beheko solairuan, lantegi osagarriak, garraio ibilgailu zaharrak, artilea garbitzeko sistemaren hasierako aztarnak eta abar ikus ditzakegu.

Bisita gidatuari esker, zuzenean ezagut dezakegu multzo mekaniko oso baten oinordetza baliotsua:ehun urtetik gorako turbina hidraulikoa -gaur egun, berriz elektrizitatea sortzeko lanean dana-, artilearen lehengo lehortegia, harigintzako nabea -karda eta orratz selfaktinoak, moxorka-eustekoak eta harilkatzeko makinak eta guzti-, txapelak egiteko eta horiei akabera emateko eremuak -trikotatzeko makinak, konpontzeko makinak, bolategiak eta esekilekuak- edo burusi eta oihalen nabe ikusgarria. Bidaiarekin bukatzeko, enpresako antzinako administrazio bulegoak ere berrituta ikusi ahal dira, baita jabearen garai bateko etxea ere.

Laburbilduz, La Encartada gunera Museo bat bisitatzeko asmo bakarra baino ez dakarren edonor atseginaren atseginez txundituta geldituko da: XIX. gizaldiko ola baten jatorrizko egoeraz jabetzeko aukera izanez. Ez da eskulangintzarako lantegi txiki bat, eta ezta aparatu zaharren bilduma duen esparru apal bat ere. Ola hitzak duen bere esanahirik zabalenekoaz, hau da, harrizko, egurrezko eta burdinazko nabe ikaragarridunez hitz eginez ara gara. Lanaren ekoizpen prozesu guztia ezagutzea bideratzen digun gunea da, langileen auzoa zena bere etxe eta kapera-ikastetxedunez hornitua, Industria Iraultzaren ola-adierazgarririk hoberena, bere aparteko makina eta egotaldi nostalgikoduna. Baina, batez ere, bertan lan egin zutenen giza-esentzia ere jasoko dugu. Hurbilekoen dugun iraganerako ikaragarrizko bidaia bat: hori da la Encartada.